Największe ryzyko tkwi w tym, co dobrze znamy - czyli dlaczego podstawowe błędy wciąż prowadzą do poważnych incydentów

Świat wydaje setki miliardów dolarów rocznie na cyberbezpieczeństwo. Do 2031 roku ta kwota ma sięgnąć 1 biliona dolarów. A mimo to większość cyberataków wciąż zaczyna się… banalnie. Nie od sztucznej inteligencji, nie od wyrafinowanego malware’u, ale od niezałatanych podatności i błędnych konfiguracji.

Hakerzy nie szukają cudów. Sprawdzają to, co działa od lat: otwarte drzwi.

Skąd naprawdę biorą się zagrożenia?

Branżowe raporty są zgodne:

• wykorzystanie podatności jako głównej ścieżki ataku wzrosło o 180% rok do roku,
• błędy konfiguracji odpowiadają za ponad 10% naruszeń,
• ponad 20% incydentów dotyczyło znanych podatności, często wykorzystywanych w mniej niż 24 godziny,
• ataki zero-day należały do najtrudniejszych do opanowania.

Nawet najbardziej zaawansowany atak potrzebuje punktu wejścia. I niestety -  jako branża - nadal zbyt często go zostawiamy.

Cyberhigiena: dwa kluczowe elementy

Cała idea cyberhigieny sprowadza się do podstaw:

1. Zarządzanie podatnościami  – wykrywaniu, priorytetyzacji i szybkim łataniu luk.

2. Zarządzanie konfiguracją bezpieczeństwa – upewnieniu się, że systemy są poprawnie utwardzone i zgodne ze standardami.

Firmy często inwestują w skomplikowane narzędzia, zapominając o podstawach. A to właśnie dobre konfiguracje i aktualne systemy potrafią wyeliminować nawet 80–85% realnych zagrożeń.

Efekt uboczny?

• mniej alertów w SOC,
• mniej fałszywych alarmów,
• mniej czasu straconego na „gonienie” ataków, których w ogóle mogło nie być.

Bo najlepszy atak to ten, który….  nigdy się nie wydarzył.

Przeczytaj vademecum ochrony danych